De kermis is in onze dorpen veel meer dan een draaimolen en een suikerspin. Het is het weekend waarin oud-inwoners terugkeren, buren elkaar eindelijk weer spreken en de lokale trots bloeit. Toch staat deze traditie in de kleinere kernen onder druk. Voor JessLokaal is het duidelijk: we moeten de kleine kermis redden voor het te laat is.
Verstikt door regels
Het probleem is niet dat mensen de kermis niet meer willen. Het probleem is de berg aan regels en kosten die op de schouders van vrijwillige comités en lokale horeca wordt gelegd. Van torenhoge leges en complexe veiligheidsplannen tot strikte eisen voor afval en geluid; we zijn in Nederland doorgeslagen.
Wanneer de regeldruk groter wordt dan het plezier, haken organisatoren af. En als een kermis eenmaal een jaar overslaat, komt hij zelden nog terug. Dat is een verlies dat we ons als gemeente niet kunnen veroorloven.
Geen ’one size fits all’
Wat in de stad Schagen werkt, werkt niet automatisch in Oudesluis of Petten. JessLokaal pleit daarom voor maatwerk. De gemeente moet zich niet opstellen als een strenge controleur die met het wetboek in de hand de boel bemoeilijkt, maar als een partner die de kermis faciliteert. Denk aan het verlagen van de kosten voor kleine comités en het bieden van praktische hulp bij de vergunningaanvraag.
De menselijke maat terug in de raadszaal
Onze strijd voor de kleine kermis staat symbool voor waar JessLokaal voor staat: de menselijke maat boven bureaucratie. We willen geen dorpen die veranderen in stille slaapwijken waar de saamhorigheid langzaam wegvloeit.
De kermis hoort bij de identiteit van onze gemeente. Laten we stoppen met het opwerpen van barrières en samen de schouders eronder zetten. Want een dorp zonder kermis, is een dorp dat een stukje van zijn hart verliest.
